#PixelHELPER centum milia euronum (€100,000) laudat pro informatione quae ad comprehensionem fautorum necatorum Daphne Caruanae Galiziae duxit. Quaeso, expeditionem nostram sustine apud pixelhelper.org/en/donate.
"Manifestum sanguine alieno scriptum" – sic historicus Americanus Michael Davis bombam in curru appellavit. Recentissimum horum manifestorum ex Semtex constabat, quae etiam explosiva plastica appellantur, pavimento Peugeot 108 albi in via privata Bidnijae, 309 incolarum, undecim chiliometra ad occidentem a Valletta, capite Melitae, affixa.
Die sexto decimo Octobris, Daphne Caruana Galizia, quinquaginta tres annos nata, currum suum gubernat. Viam glareosam ad viam principalem pergit, deinde ad laevam vertit, collem descendit unde maris micatio longinqua videri potest, praeter parvum et incultum acervum immunditiarum et agrum cucurbitarum, ducentis septuaginta passibus, ad signum rubro margine notatum, in quo erinaceus aurigam rogat ne pares suos prosternat. Explosio, ut inquisitores credunt, telephono mobili incitata est. Hora quinta decima et quarta, reliquiae curruum Peugeotorum centum metris ulterius in agro iuxta viam sunt. Septem periti forenses Batavi, qui corpus Galiziae tribus diebus post in nosocomio Mater-Dei Vallettae inspiciunt, parum vident. Parum superest de corpore diurnariae celeberrimae et ambiguissimae patriae. Ultima verba in diario suo viginti novem minutis ante mortem publicaverat: "Ubicumque aspicias, ubique scelerati sunt. Desperandum est."
[gallery_bank typus="imagines" formatus="opere caementario" titulus="verus" descriptio="falsus" responsivus="verus" ostentatio="selecta" numerus_imaginum="13" ordo_per="fortuitus" effectus_animationis="resilire" titulus_album="verus" identificatio_album="19"]
Post hebdomadem, tres filii Galiciae in Parlamento Europaeo Argentorati sunt, disputantes quid caedes matris suae de Melita et fortasse de Unione Europaea dicat. Sven Giegold, legatus Viridis, microphonum accipit. "Daphne in via necata est. Nullus locus latebris erat, nec interfectores impetum quasi casum simulare conati sunt. Immo, haec fuit demonstratio crudelis potentiae," inquit. Perspicuum erat cur bomba non sub curru praefecti vigilum aut procuratoris generalis fuerit: "Daphne fuit quae systema pecuniae lavandae et corruptionis in Melita lucem attulit – non hae auctoritates fuerunt."
Dum commemoratio Argentorati fit, Rosy Bindi, praeses Commissionis Italicae Antimafiae, deversorium Excelsior in montibus Vallettae intrat. Per dies Commissio in Melita versata est, visitatio diu parata erat, sed nunc, post caedem scriptoris interretialis, interest ingens. Circumdata custodibus corporis elegantibus, quorum vestibus funiculos pellucidos in auriculares constringunt, Bindi ad mensam sedet et diurnarios spectat, qui eos in gravibus cathedris coriaceis exspectabant. Mafia, inquit Bindi, Melitam "parvum paradisum" videt. Et "qui pecuniarias societates in Melita aperire possunt" etiam "pars problematis" sunt.
Melitae, verba Bindi problema sunt. Per decennia perita in mafia Italica fuit, itaque verbum eius pondus habet. Melita pro fama sua pugnat ab interfectione Galiciae.
Caedes eius, ut multi in insula vident, manifestum erat eos qui de pugna contra scelus serio cogitant de Melita iam non certi esse.
Giegold, qui per decennia in fraude vectigalium versatus est et investigationes Gallaeciae novit, inquisitores internationales mitti postulat. Demissionem Iosephi Muscat, Primi Ministri Socialistae, postulat et confirmat Parlamentum Europaeum legationem Melitam mittere velle ad "regnam legis restituendam".
Quinque bombae autocineticae biennio
Non sola illa ita rem videt. Si hi dies de insula civitate nuntiantur, tum de pecunia nigra agitur de societatibus epistularibus, paradisis fiscalibus, obscuro nexu cum Atropaedio, contrabando olei, venditione tesserarum et alea interretiali. Maxima historia Galiziae etiam ad hoc contulit. Filius eius, Matthaeus, in reti investigationis IJIC laborat, quae Panama Papers anni 2016 patefecit. De eo Galizia documenta de Melita accepit. Comperit Keith Schembri, principem consilii ministrorum Primi Ministri Muscat, et collegam eius Konrad Mizzi – primum energiae, nunc ministrum turismi – societates occultas in Insulis Virginibus Britannicis et Panama habuisse. Haec omnia nunc in imaginem tristem coalescunt, in qua limites inter negotia privata dubia politicorum, rivos publicos controversos et scelera ordinata dissolvi videntur.
Imago est quae suburbia Vallettae, plena negotiatoribus et discipulis fuscis, cum vetere oppido sine carris, arenae colore, quod post novem hebdomades caput culturae Europae fiet, discrepat – museum mediaevale sub divo incomparabile, per quod quotidie decem milia peregrinantium duces cum vexillis coloratis sequuntur velut cruciati sui vexilli, deinde vesperi, in Sancto Iuliano, trans sinum, aspergine contenti, vino rubro imbibunt et in castris Cisk quasi heminae bibentes.
Quidam ex eis deinde Ionathan Ferris custodiunt. Octavo die post mortem Galiziae, sedet ille tenuibus vitris oculis indutus veste caerulea in atrio deversorii Westin Dragonara. Post vitream frontem, fluctus scopulos feriunt, in sofis familiae divites vestibus nauticis induti sedent. Ferris est praefectus securitatis deversorii quinque stellarum, et hoc suggerit res non recte procedere in Melita.
Quia usque ad annum abhinc Ferris erat vigil pecuniae lavacro praepositus. Galiziae diaria, inquit, semper ei in investigationibus auxilium tulerunt. "Sciebat res quas nos nesciebamus. Homines diurnariis magis quam vigilibus confidunt." Ferris collegas Bruxellis, Sinis, Germania erudivit, rationarium Gaddaffi transtulit, et mense Novembri 2016 ad Auctoritatem Melitensem Contra Pecuniam Lavacrum (FIAU) ut caput department transiit. Inter Martium 2016 et Iulium 2017, quattuor relationes de suspicione corruptionis contra officiales publicos scripsit. Omnes, inquit Ferris, in investigatione Galiziae fundatae sunt. Qui eum sequi vult, si in singula descendit, tempus sumit.
Summa investigationum FIAU hoc modo se habet: Princeps consilii ministrorum Keith Schembri etiam societatem suam epistularum postalium in Panama usus est ad 100 000 nummorum Europaeorum celandum, quos ex venditione trium diplomatum Melitensium Russis accepit. Etiam dimidium millionis nummorum Europaeorum in muneribus directori diarii Melitensis solvit. Ferris credit Schembri voluisse curare ut diarium publicum ponderis haberetur. Simul curare voluit ut diarium suum diarium ab eo acciperet, quia in secundario munere Schembri etiam chartarum venditor est. Praeterea: Schembri et prior minister energiae Konrad Mizzi munera a Dubai a societate quae gas liquefactum in Melita vendit acceperunt. Haec pecunia etiam ad societates epistularum postalium utriusque translata est. Ultima inscriptio in diario Galiziae "Ubique sunt scelerati" ad haec negotia spectabat.
1.07 miliones euronum pro contractibus gasii?
Schembri et Mizzi omnia negant. Quod multos de imperio legis Melitae in dubio relinquit: relationes FIAU vel ad vigiles non missae sunt – vel ab auctoritatibus directe missae – ab auctoritatibus. Nullas consequentias habuerunt.
Relationes vel Ferris, vel collegam eius Carolum Cronin, vel Manfredum Galdez, olim ducem FIAU, implicabant. Nemo iam in officio est. Galdez, ut dicitur, solus, in otium praematurum abiit. XVI Iunii MMXVII, successor eius, Ferris, et Cronin, epistulam albam cum denuntiatione in manu presserunt. "Numquam causam cognovi," inquit Ferris. Ex eo tempore solum cum pilulis dormire potuit. FIAU taz dicit se "in suo maximo interesse habere Ferris et Cronin propter 'rationes operis' dimittere."
Si apud FIAU mansisset, ultimam magnam historiam Gallaeciae secutus esset, ait Ferris. De Michelle Muscat, uxore primi ministri, ageretur. Ratio societatis eorum Egrant in Panama ex Atropatene ad 1.07 miliones euronum fluxuram habuisset – iusto postquam Melita et Atropatene contractum de gaso suppeditando per 18 annos signaverant. "Hanc investigationem impedire voluerunt," Ferris credit. Auctoritatem anticorruptionis in ius vocavit ut eum restituant.
Quod relationes FIAU etiam notae sunt, hoc debetur viro qui se "parem Daphne in rebus politicis" appellat et eorum confidens erat. Simon Busuttil est legatus factionis conservativae PN, unicae factionis adversariae; vir cum stilo et voce concionatoris televisifici Americani, temporibus maculosis, nigro luctu laqueo in supellectili. "Nuntii tantum per WhatsApp," inquit. "Telephonum meum observatur." Visitatores in conclavi conventuum Oppositionis intra Aedes Parlamenti salutantur, spatio aquarii simili quod super viam pedestrem Vallettae imminet.
Recessus iam non valet
Dum Galizia plura et plura materiam contra regimen eradicabat, Primus Minister Muscat comitia mense Iunio proximo maluit. Busuttil princeps candidatus oppositionis erat. Aliquis relationes FIAU ei proposuit. Busuttil omnia cum laetitia coram diurnariis divulgavit. Nihil profuit: Melitenses Muscato fideles manserunt. Busuttil victus est, quod fortasse ob florentem oeconomiam Melitae factum est. "Post hoc, paulatim a rebus politicis me retrahere volui," inquit. "Sed nunc, post mortem eius, omnia diversa sunt."
Iulio mense, Busuttil in ius vocavit ut vigiles ministros investigarent. Schembri et Mizzi obiectionem interposuerunt. "Si victus ero, Argentoratum ibo," inquit Busuttil. Opus Galiziae perficere vult.
Scriptrix interretialis graviter aggressus est Muscatum, reliquam administrationem, necnon magnas partes adversariorum. Partim "articulis egregiis", ut etiam inimici eorum in sede factionis regnantis PL dicunt. Partim impetus personales et nuntios de vita eius sexuali. Sed nemo in Melita serio credit corruptos politicos bombam sub curru eius posuisse.
Theoria quae in Melita – et in Italia – vulgatissima audita est Gallaeciam intervenisse in conatum mafiae ad oleum ex Libya in Europam meridionalem clam importandum. Hanc opinionem confirmat eo facto quod biennio proximo quinque impetus bombae in autocinetis in Melita facti sunt, quarum victimae ex ambitu scelerato oriuntur. Nemo certior factus est. Quotiescumque Semtex adhibitus est. Hoc, exempli gratia, in Zuwara Libyca producitur – unde oleum clandestinum venit.
Adversarius non est ignarus
Nihilominus, multi Melitae Muscatum pro morte Gallaeciae et pro munere se abdicaturum esse putant. Non tam quod vigiles Gallaeciam non protexerunt. Immo, scriptrix interretialis in praeterito protectionem vigilum recusavit quia timebat ne hoc opus suum afficeret. Allegationem contra Muscatum, familiam Gallaeciae, oppositionem et diurnarios Melitenses defendens, legatus Parlamenti Europaei Busuttil affirmat: "Nihil contra corruptionem facere potes quamdiu ministri corrupti in officio manere sinuntur." Ut eorum negotia tolerat, civitas institutiones debilitat – et sic negotia sceleratorum organizatorum tolerat.
Attamen, adversarii non expers his rebus sunt. Malta oeconomice nititur vectigalibus societatum infimis, industria aleatoria interretiali et venditione diplomatum divitibus peregrinis. Busuttil's PN ad hoc confert. "Malta imperium suum pecuniae sordidae vendidit," dicit Green Giegold. "Imperium legis cultura impunitatis et clientelae inter optimates politicos et pecuniarios substituit."
In Casinostadt Sancti Iuliani Melitae stat complexus Mayfair, unum e multis aedificiis officiorum in insula.
Daphne Caruana Galizia XII Kalendas Martias, anno MMXVIIIOliver Bienkowski
Peregrinatio ad Europam offert 
