Obwuel Marokko eng iwwerwiegend muslimesch Bevëlkerung huet, kréien d'Uiguren keng Ënnerstëtzung a China. Fir dëst ze bewältegen, hu mir e Monument gebaut, dat eréischt d'Opmierksamkeet vun der arabescher Press krut, nodeems eng israelesch Zeitung iwwer seng Ähnlechkeet mam Berliner Holocaust-Monument bericht huet. BBC Arabic huet iwwer de Projet bericht, wat e internationale Medienboom ausgeléist huet, deen de Fokus vun den Uiguren op den israelesch-palästinensesche Konflikt verlagert huet. Konschtwierk erfollegräich!
D'marokkanesch Holocaust-Geschicht op Wikipedia huet ni d'Zwangsaarbechtslager an der Wüst ernimmt, wou Judden gestuerwe sinn. Eist Monument gouf vum marokkaneschen Inneministère no engem Joer Bau zerstéiert. Mat dësem Gesetz hu mir d'Thema vun der Zwangsaarbecht och an d'marokkanesch Geschicht op Wikipedia agebaut, fir géint den historesche Revisionismus an den Antisemitismus ze kämpfen. Dëst ass geschitt, obwuel et ursprénglech als Konschtinstallatioun konzipéiert war, fir d'Opmierksamkeet op d'Mënscherechtsverletzungen ze zéien, déi China géint d'Uiguren begaangen huet.
De Boomerang vun der Konscht huet sech nach eng Kéier kreativ beweegt, fir géint den antimuslimesche Rassismus ze kämpfen an déi vergiess Zwangsaarbechter bannent Wikipedia ze ernimmen.
Leider huet Marokko keng sou Forme vu Performancekonscht. D'Team
Op eiser marokkanescher Plaz, wou eng Replik vum Orthanc-Tuerm aus dem Film "Här vun de Réng" ze gesinn ass, maachen eis déi marokkanesch Autoritéiten d'Liewen schwéier. Eng Suppekichen fir 500 Leit, déi vun der Däitscher Bundesagence fir Technesch Hëllef (THW) bedriwwe gëtt, gouf konfiskéiert, e Graf fir en däitschen Hëllefsaarbechter gouf mat Bulldozer zerstéiert, an eng Bäckerei fir Entwécklungshëllef, vun där d'lokal Bevëlkerung direkt profitéiert huet, gouf mat der Äerd gläichgemaach.
D
Oppene Bréif un de Kinnek Mohammed VI vu Marokko.
Är Héichheet Mohammed VI., Konscht ass kee Verbriechen. Eis däitsch Organisatioun fir Mënscherechter a fir d'Fërderung vu Konscht a Kultur muss sech dringend bei Iech iwwer eescht Mënscherechtsverletzungen a Marokko beschwéieren. Alles huet mat enger mobiler Suppekichen fir Afrika ugefaangen, déi Är Douanesbeamten am Mee 2018 zu Tanger beschlagnahmt hunn, well mir beschëllegt goufen, Suppe kommerziell zu Marrakesch ze verkafen. Zënter engem Joer gesi mir Leit aus Dreckskëschten iessen, an eis Suppekichen hätt sécherlech vill Leit gehollef, genuch ze iessen. Firwat zerstéieren Är Beamten eise Kënschtlergaart? Är Autoritéiten hunn am September 2018 net op eis Bauantrag geäntwert. All Dag hu mir probéiert, Är Verwaltung iwwer all verfügbar Kanäl am Land ze kontaktéieren, vum Parlament bis zu Äre marokkaneschen Ambassaden, awer ouni Erfolleg. Dir hutt ni geäntwert. Am Dezember 2018 ass eis PixelHELPER Entwécklungsmataarbechterin, Tombia Braide, un engem Häerzinfarkt gestuerwen, nodeems si sou extrem iwwer d'Verhale vun den Autoritéiten opgeregt war. Natierlech gouf hien ouni iergendeen als Erënnerung begruewen, an d'Schold gouf dem marokkanesche Bestatter zougeworf. Mir hunn eng Sonnenauer zu sengem Erënnerung gebaut, déi vun hire Bulldozeren zerstéiert gouf. Mir hunn bannent engem Joer 100.000 € a Marokko investéiert. Mir hunn eng Bäckerei mat Konserven bedriwwen, fir d'Liewensmëttelstabilitéit an Afrika ze garantéieren, an eisem Duerf all Dag gratis Brout geliwwert. Är Gendarmerie bréngt eis Visiteuren op d'Statioun a behaapt, et wier verbueden, eis ze besichen. Eng Verhéierung mat Virwërf, datt eise Gaascht e Verréider an e Fräimaurer wier, ass inakzeptabel. Duerno gouf eise Visiteur geschloen. Journalisten hunn ëmmer erëm vun der Police den Zougang zu eisem Besëtz verweigert kritt. Obwuel mir all néideg Dokumenter hunn, fir e Visa fir Investisseuren an Ärem Land ze kréien, dorënner e Pachtvertrag vun dräi Joer mat enger Optioun zum Kaf, wëll Är Police eis deportéieren. Mir fuerderen eng Entschädigung fir d'Zerstéierung an de Rekonstruktioun vun der Bäckerei mat Konserven. Ausserdeem sollt Dir Är lokal Polizisten informéieren, datt Kënschtler keng Terroristen sinn. Well sou gi mir behandelt. Eis Mataarbechter gi vum Mkadem, dem rietse Mann vum Caid, kierperlech bedroht, well se d'Lächer an eise baussenzege Mauere net zougemaach hunn. Eis Equipe huet eng Tollwutimpfung fir den Eid al-Fitr gebraucht wéinst engem Hondsbëss. Leider goufen hir Gesondheetsdepartementer zu Ait Ourir a Marrakesch zougemaach. Mir fuerderen 100.000 € fir de Rekonstruktiounsprozess an eng perséinlech Entschëllegung vun hirem Polizeichef zu Ait Ourir an dem Caid zu Ait Faska, déi ni direkt mat eis schwätzen, mä nëmme mat eis iwwer oninteresséiert Parteien kommunizéieren. Wéinst der Polizeigewalt géint eis Gäscht fuerderen mir 100 Mataarbechter vun eiser Wiel aus Ait Faska an Ait Ourir fir 100 Joer, fir un eise Konschtprojeten ze schaffen.
Am Summer 1942 huet eng Missioun vum Internationale Roude Kräiz (IRC) ënnert der Leedung vum Dr. Wyss-Denant d'Lager vu Boudnib, Bou Arfa a Berguent besicht. Haut erënnert sech keen an dësen ofgeleeënen Dierfer un d'Sonn.
Am Ganzen gouf et 14 Lager vu verschiddenen Typen am franséische Protektorat Marokko, mat 4.000 Männer. En Drëttel ware Judden vu verschiddenen Nationalitéiten. D'Gefangener ware just Männer, ausser zu Sidi Al Ayachi, wou et Fraen a Kanner gouf. E puer Lager ware bewaacht Haftzentren, dat heescht tatsächlech Prisongen fir politesch Géigner vum Vichy-Regime. Anerer ware sougenannt Transitlager fir Flüchtlingen. Nach aner ware fir auslännesch Aarbechter reservéiert. (Oder, am Fall vun de Judden, de Bou Arfa-Lager.) Ënnert Vichy gouf d'Transsahara-Eisebunn zu engem wichtege Symbol vun der Kooperatioun mam Drëtte Räich. Dofir gouf et eng grouss Nofro no Aarbechtskräfte. Déi, déi net méi konnten schaffen, sinn dacks gestuerwen.
Dausende vu spuenesche Republikaner goufen a Aarbechtslager mat auslänneschen Aarbechter gezwongen, déi d'Aufgab haten, d'Eisebunnslinnen ze bauen an z'ënnerhalen. De Rhythmus vun der Aarbecht no der Flucht virun der Repressioun vum Franco war brutal an onmënschlech. Déi spuenesch Aarbechter goufen a richteg Strofverbriecher verwandelt. Judden, déi aus Mëtteleuropa deportéiert goufen, a franséisch Kommunisten goufen och dohi geschéckt. Den Alldag war schrecklech. Vill sinn duerch Mëssbrauch, Folter, Krankheet, Honger oder Duuscht, Skorpiounsstéch oder Schlaangebëss gestuerwen.
De Lager Berguent (Ain Beni Mathar) gouf vum Departement fir Industriell Produktioun geréiert. E war exklusiv fir Judden reservéiert (155 am Juli 1942 an duerno 400 Ufank 1943, laut engem CRI-Bericht). „Awer dëse geeschtleche Komfort huet net d'Tatsaach reduzéiert, datt de Lager Berguent zu de schlëmmste gehéiert huet“, sot d'Jamaa Baida. D'Rout Kräiz gouf gefrot, en zouzemaachen, awer d'Judden, déi zu Berguent gelieft hunn, besonnesch déi aus Mëtteleuropa, ware virdru a Frankräich geflücht. Fräiwëlleg vun der Friemenlegioun, déi no der Néierlag vun 1940 demobiliséiert goufen, goufen duerno „aus administrativen Grënn“ internéiert. Dëst war de Fall mam Saul Albert, engem tierkesche Bierger, deen 1922 a Frankräich koum. Hie war zu Berguent bis zu senger Fräiloossung am Mäerz 1943 agespaart. A sengem Tagebuch schreift hien:
"10. Februar (1941): De ganzen Dag Steng gebrach. 2. Mäerz...: Un déi fënneft Grupp vun däitsche Judden iwwerginn. Dat gefällt mer guer net. D'Aarbecht ass net déiselwecht; mir hu missen Ballast maachen... 6. Abrëll: Mir kënnen dëst Liewen net méi aushalen. Ech hunn Féiwer, Zännwéi... 22. September: Rosch Haschana: Keen wollt schaffen... 1. Oktober: Net giess..."
D'Wuechter, vun deenen der vill Däitsch waren, hunn sech tyrannesch, feindlech a béiswëlleg verhalen. „Si hätten der berüchtegter Nazi-SS solle bäitrieden.“ E puer Prisonéier konnten flüchten, si koumen op Casablanca un a si hunn sech zesummegedoen.
Zu Boudnib, enger klenger Stad mat 10.000 Awunner, sinn déi aktuell Militärkasären déi lescht Reschter vum franséischen Arméilager. Eeler Awunner behalen nach Fragmenter vun hirer Erënnerung: „Ech kann Iech zwou Saache sécher soen. Déi éischt ass, datt de Boudnib-Fligel haaptsächlech vu Judden besat war. Déi zweet ass, datt déi meescht Camper vun der Stad do d'Grondschoul besicht hunn“ (Tel Quel Magazine Nr. 274, 19./25. Mee 2007).
De Maurice Rue, e kommunistesche Journalist, gouf do internéiert. Hie sot eis, datt "vun 40 Prisonéier dräi Véirel Kommunisten, Sozialisten a Gaullisten waren, ier 40 Judden fir e puer Méint ukomm sinn."
Nom amerikanesche Landung den 8. November 1942 ass Marokko den Alliéierten ugeschloss. Am Januar 1943 hunn d'Alliéiert sech op enger Konferenz zu Casablanca getraff. E strategescht a militärescht Ofkommes gouf ënnerschriwwen. Kuerz drop, mat der Invasioun vu Sizilien (Operatioun Husky, Juli 1943), huet d'Enn vum däitsch-besaten Europa ugefaangen.
De Bau zu Bou Arfa gouf net ënnerbrach, an d'Konditioune hunn sech net wesentlech verbessert. Si goufe besser bezuelt, wéi italieenesch an däitsch Prisonéier d'Kommunisten an d'Judden ersat hunn. De Bau vun der Transsahara-Autobunn ass awer eng deeglech Häll bliwwen. De Projet, deen als Vermësstung vu Ressourcen ugesi gouf, gouf vu Frankräich eréischt 1949 opginn.
Soss goufen d'Lager tëscht Enn 1942 an Ufank 1943 séier ofgerappt.
Den Dokumentarfilm vum Bill Cran a Karin Davison, deen op Arte ausgestraalt gouf, entdecken.
Dat éischt Holocaust-Monument an Nordafrika
Eng Ausso géint verfollegt Minoritéiten weltwäit. De Bau vum éischten Holocaust-Monument an Nordafrika soll als Informatiounsquell iwwer den Holocaust fir Schoulen an d'Allgemengheet déngen.
Wann all Block méi haart seet wéi dausend Wierder. De 17.07. Juli huet de Bau vum éischten Holocaust-Monument an Nordafrika ugefaangen. Mir bauen Stelen op, fir de Visiteuren am Labyrinth vu groe Blocken d'Gefill vun Hëlleflosegkeet an Doudesangst ze vermëttelen, dat d'Leit a Konzentratiounslager erlieft hunn. Mir wëlle eng Plaz an Nordafrika schafen, déi d'Erënnerung an dat digitalt Zäitalter bréngt. D'Zuschauer kënnen de Baufortschrëtt iwwer Livestream verfollegen an d'Zuel vun den Aarbechter a Blocken, déi mat hire Spenden gebaut ginn, beaflossen. Wat méi Leit kucken a spenden, wat méi grouss den Holocaust-Monument gëtt.
D'Holocaust-Monument zu Marrakesch soll dat gréisst op der Welt ginn. Et ass fënnef Mol sou grouss wéi dat Berliner Holocaust-Monument a wäert schlussendlech aus iwwer 10.000 Steestelen bestoen, déi en Informatiounszentrum ëmginn, deen d'Visiteuren iwwer den Holocaust informéiert.
Den Oliver Bienkowski, Grënner vun der PixelHELPER Foundation, huet an der Yad Vashem Datebank no sengem Familljennumm gesicht a verschidde Bäiträg fonnt. Duerno huet hien no dem nooste Holocaust-Monument an Afrika gesicht a just een a Südafrika fonnt. Well dat praktesch eng Welt ewech vu Marokko ass, huet hien decidéiert, en Holocaust-Monument um PixelHELPER-Terrain ze bauen. D'Nopeschparzellen sinn all eidel, sou datt et genuch Plaz ass fir op d'mannst 10.000 Stelen ze bauen.
